Zapijali się na śmierć w blasku fleszy. WSZYWKA NIE POWSTRZYMAŁA POTWORNEJ CHĘCI PICIA, a martwy artysta LEŻAŁ NIEZAUWAŻONY PRZEZ TOWARZYSZY OD KIELISZKA!

Wielka sława, uwielbienie tłumów i gigantyczne pieniądze okazały się jedynie kłamliwą iluzją, pod którą skrywał się mrok. Za kulisami największych polskich produkcji kinowych, telewizyjnych i teatralnych czasów głębokiego PRL-u rozgrywały się dramaty, o których przez lata konsekwentnie milczano. Najwybitniejsi polscy artyści, pisarze i cudowne dzieci ekranu wpadali w śmiertelną pułapkę uzależnienia, które odbierało im rozum, zdrowie, godność i ostatecznie życie. Ich codzienność w niczym nie przypominała luksusu z czerwonych dywanów. Był to przerażający świat taniej wódki, kilkudniowych libacji, przemocy domowej i skrajnego ubóstwa, z którego nie było już żadnego ratunku. Zamiast w świetle jupiterów, ich wspaniałe kariery dogasały w stęchłych mieszkaniach, podrzędnych melinach i rynsztokach.

Złudzenie normalności próbowano utrzymać za wszelką cenę, posuwając się do absurdalnych wręcz kroków. Wybitny aktor Bronisław Pawlik, którego miliony widzów kochały za niezliczone role i wspaniały głos, systematycznie i bez litości niszczył swój organizm. Aby ukryć przed otoczeniem wszechobecny fetor alkoholu, litrami wylewał na siebie najtańszą wodę kolońską, co oczywiście nie mogło zamaskować postępującej tragedii. Nałóg zrujnował mu pozycję zawodową i doprowadził do ciężkich powikłań zdrowotnych, na czele z nowotworem żołądka i wylewem. Podobną ścieżką powolnej destrukcji kroczył genialny satyryk i dramaturg Jerzy Dobrowolski. Artysta potrafił znikać na całe dnie, błąkając się bez znaku życia, aż w końcu jego wycieńczony organizm poddał się pod ciężarem morderczego trybu życia. Z kolei Teresa Tuszyńska, niegdyś zjawiskowa piękność, ulubienica kamer i gwiazda mody, przez wódkę straciła dosłownie wszystko. Bojkotowana przez środowisko aktorskie i usunięta ze świata blichtru, staczała się w odmętach niekończących się pijatyk, zapominając o dawnym pięknie i zmagając z nędzą aż do przedwczesnej śmierci w całkowitym zapomnieniu.

Niektórzy z nich prowadzili z życiem makabryczną grę w rosyjską ruletkę, całkowicie ignorując wszelkie medyczne ostrzeżenia. Leszek Herdegen zdecydował się na drastyczny krok wszycia sobie pod skórę specjalnego leku mającego wywołać wstręt do butelki. Niestety, demon nałogu okazał się silniejszy niż strach przed bolesnym zgonem. Wypicie ogromnej ilości czystej wódki podczas jednej z imprez przy działającym preparacie okazało się wyrokiem natychmiastowej śmierci. Równie wstrząsający był koniec legendarnego pisarza Marka Hłaski, który chroniczny stres i twórczą frustrację zapijał ekstremalnymi ilościami procentów, a jego serce zatrzymało się po przyjęciu morderczej mieszanki silnych środków nasennych i alkoholu. Z kolei Józef Nalberczak po przeżytym udarze i potężnym zawodzie miłosnym sięgnął po absolutną ostateczność. W pustym mieszkaniu spożył tak niewyobrażalną ilość mocnego alkoholu, że bliscy do dziś interpretują ten akt jako precyzyjnie zaplanowane, ciche samobójstwo rozegrane w cieniu gigantycznej życiowej rozpaczy.

Uzależnienie wyniszczało nie tylko narządy wewnętrzne, ale odbierało tym ludziom resztki człowieczeństwa, prowokując do niewyobrażalnego okrucieństwa i mroku. Wiesław Dymny w morderczym amoku demolował własne mieszkanie i potrafił z nieludzką siłą zaatakować ciężką popielniczką ukochaną kobietę, zanim sam padł ofiarą śmiertelnego zawału. Mrożąca krew w żyłach legenda głosi, że makabryczny finał spotkał Jana Himilsbacha. Słynny kamieniarz, pisarz i naturszczyk miał zakończyć życie w trakcie gigantycznej, wielodniowej pijatyki, a jego zamroczeni alkoholem kompani przez bardzo długi czas nawet nie zorientowali się, że od wielu godzin wznoszą toasty w towarzystwie stygnących zwłok.

Najbardziej jednak chwyta za serce brutalny upadek dziecięcej gwiazdy dawnych lat. Edward Dymek, który jako mały chłopiec bawił miliony widzów w kultowych serialach, na skutek dramatycznych przeżyć w wojsku i narastającego pociągu do kieliszka stracił żonę oraz córkę. Ostatnie lata swojego życia spędził w skandalicznych, urągających ludzkiej godności warunkach. Dawny ulubieniec polskiej publiczności wegetował bez dostępu do prądu i kanalizacji, utrzymując się wyłącznie z renty oraz zbierania złomu na wrocławskich ulicach. Zmarł w skrajnej nędzy, opuszczony przez wszystkich, udowadniając ostatecznie, że największy ekranowy talent nie stanowi żadnej tarczy przed niszczycielską, bezwzględną siłą nałogu.