Kazirodcze Siostry, Które Trzymały Ojca Skutego W Piwnicy — Przerażająca Zemsta Sióstr Byrd

W odległych wzgórzach Tennesseji w 1877 roku, gdzie doliny są tak głębokie, że krzyki rozpływają się w górskiej mgle, istniało miejsce zwane Catters Gap. Osada licząca zaledwie 120 dusz rozróconych po Homestead, tak odizolowana, że zło mogło kwitnąć przez 14 lat bez przeszkód. Historia, którą zamierzam opowiedzieć, dotyczy sióstr, które zemściły się okrutnie na własnym ojcu, przykuwając go łańcuchami w piwnicy pod swoimi stopami.

Ale co doprowadziło te młode kobiety do tak niewyobrażalnego czynu? W styczniu tego roku, gdy federalny geodeta błąkał się przez zamieć szukając schronienia, usłyszał krzyki mężczyzn spod podłogi, podczas gdy [muzyka] trzy spokojne siostry podawały mu kukurydziany chleb i zachowywały się, jakby nic się nie działo.

To, co śledczy odkryli w tej piwnicy, przeraziłoby nawet najbardziej zahartowanego stróża prawa. Jednak dowody, które wykopali, ukryte dzienniki, wypaczone pisma święte i zeznania tych, którzy wybrali milczenie, ujawniły horror, który sprawił, że zemsta sióstr wydawała się niemal miłosierna w porównaniu. Jak szanowany górski patriarcha przemienia się w coś potwornego.

Co sprawia, że córki stają się strażniczkami własnego ojca? Jaka prawda? udokumentowana na 127 stronach desperackiego pisma w końcu przyniosła sprawiedliwość po niemal 15 latach cierpienia. Odpowiedź wystawi na próbę wszystko, w co wierzysz o rodzinie, wierze i strasznych wyborach, których ludzie dokolują, gdy prawo nie może ich dosięgnąć.

Napisz mi w komentarzach skąd oglądasz. A jeśli jesteś wystarczająco odważny na tę podróż, zasubskrybuj, żebyś nie przegapił historii, które ujawniają najciemniejsze zakątki ludzkiej natury. 23 stycznia 1877 roku rozpoczął się jako najgorsza zamieć, jaką wschodnie Tennessee widziało od 30 lat. Federalny geodeta Nathaniel Hops, 20letni dolletni mężczyzna z dalekiego Massachusetts, stracił orientację w warunkach białej ślepoty podczas mapowania granic własności w dolinie Sikuachi.

Temperatura spadła do 6 stopni poniżej zera. Jego koń utykał trzy mile wcześniej. Gdy zobaczył dym unoszący się z doliny dostępnej tylko przez wąskie przejście między wapiennymi klifami, podążył za nim z desperacją człowieka, który rozumiał, że zamarznie na śmierć, jeśli nie znajdzie schronienia w ciągu godziny.

To, co zamiast tego znalazł, miało go prześladować przez resztę życia i uruchomić śledztwo, które ujawni jeden z najbardziej przerażających rodzinnych sekretów Tennessee. Gospodarstwo Berdów znajdowało się na polanie otoczonej drzewami tak gęstymi, że tworzyły wieczny zmierzch nawet w południe. Sama kabina wyglądała na dobrze utrzymaną z kamiennym kominem wytwarzającym stały dym i stodołą sugerującą pracujący inwentarz żywy.

Hops później udokumentował w swoim oficjalnym oświadczeniu pod przysięgą, że jego pierwsze wrażenie dotyczyło zaskakującego porządku domowego jak na tak odizolowaną lokalizację. zapukał do ciężkich dębowych drzwi, już ćwicząc swoją prośbę o schronienie. Drzwi otworzyły się ukazując trzy kobiety po dwudziestce, ubrane w czyste, ale łatane sukienki z perkaliku z włosami spiętymi z tyłu w stylu górskich kobiet.

Najstarsza, która później została zidentyfikowana jako Mercy Bert, 26letnia, uśmiechnęła się do niego z niepokojącym spokojem i zaprosiła go do środka bez wahania. Hops napisał w swoich notatkach geodezyjnych tego wieczoru, że coś w ich natychmiastowej gościnności wydawało się złe, choć nie potrafił wyartykułować dlaczego.

Wnętrze było ciepłe, czyste i pachniało pieczonym kukurydzianym chlebem. Trzy siostry poruszały się po kuchni z praktyczną wydajnością, przygotowując dla niego miejsce przy stole. Wtedy to usłyszał. Męski głos krzyczący spod jego stóp. Nie dokładnie słowa, ale surowe dźwięki cierpienia, które sprawiły, że hops zamarł z ręką w połowie drogi do kukurydzianego chleba, który przed nim położyli.

Krzyki trwały może 30 sekund. Potem rozpłynęły się w szlochaniu, potem cisza. Hops spojrzał na trzy kobiety. Kontynuowały swoje domowe zadania, jakby nic się nie stało. Najstarsza siostra Mercy spojrzała mu w oczy i powiedziała głosem pozbawionym emocji: “To tylko tata jest niezdrowy.” Hops zapytał, co jest nie tak z ich ojcem.

Temperans, 23letnia i chodząca z wyraźnym utykaniem z powodu końskiej stopy, po prostu powiedziała: “Jest pod opieką”. Najmłodsza Clarity, trastolletnia, ale wyglądająca starzej z powodu trudów, nie powiedziała nic w ogóle. Gdy Hops naciskał dalej, pytając, czy ich ojciec potrzebuje lekarza, Mercy odpowiedziała z mrożącą krew w żyłach precyzją.

Miał 14 miesięcy, żeby pomyśleć, czy czegoś potrzebuje. Zapytamy go znowu jutro. Krzyki wznowiły się przez tę niekończącą się noc. Hops później zeznał w swoim zeznaniu, że słyszał łańcuchy ciągnące się po kamieniu, stłumione błagania, które brzmiały jak modlitwy i w pewnym momencie głos mężczyzny wykrzykujący fragmenty biblijne z dziką desperacją.

Za każdym razem, gdy dźwięki stawały się zbyt głośne, siostry zaczynały śpiewać hymny w trójgłosowej harmonii. Ich głosy wznosiły się, by zagłuszyć cokolwiek działo się w ciemności poniżej. Hops udokumentował w swoim oficjalnym raporcie geodezyjnym, że udawał sen. Jednocześnie zapamiętując każdy szczegół układu kabiny.

Zwracając szczególną uwagę na klapę w rogu kuchni przykrytą tkm dywanem. Zauważył, że siostry poruszały się wokół tego miejsca z ostrożną precyzją, nigdy nie stąpając bezpośrednio na nie. Jakby długi nawyk nauczył je unikać dokładnej lokalizacji tego, co leżało poniżej. Gdy w końcu nadszedł świt, Hops podziękował im za gościnność z uprzejmością, która ledwo maskowała jego przerażenie.

Mercy odprowadzała go do drzwi i powiedziała coś, co powtórzy w zeznaniu sądowym 14 miesięcy później. Wydaje się pan dobrym człowiekiem, panie Hops. Dobrzy ludzie czasami znajdują rzeczy, których nie szukali. Będziemy tutaj, gdy pan wróci. 23 milowa podróż powrotna do najbliższej osady zajęła Hopsowi dwa dni przez śnieg, który nawiał do czterech stóp w niektórych miejscach.

poszedł bezpośrednio do biura federalnego marszałka w Noxwille, a nie do lokalnych władz, później wyjaśniając, że wyczuwał, iż górscy ludzie nie zareagują na to, czego był świadkiem. Zastępca marszałka Stanów Zjednoczonych Owen Gatri, 41-letni i były zwiadowca kawalerii Unii, który znał intymnie górskie regiony Tennessee, słuchał relacji Hopsa z nieruchomością człowieka, który widział zbyt wiele zła, by odrzucić jakiekolwiek twierdzenie jako nieprawdopodobne.

Akta służbowe Gatriego pokazywały, że zbudował reputację ścigania spraw w odizolowanych obszarach, które inni stróże prawa uważali za zbyt odległe lub zbyt splątane w górskich zwyczajach, by je badać. Zadał Hopsowi trzy pytania. Czy kobiety były w bezpośrednim niebezpieczeństwie? Czy mężczyzna w piwnicy żył? Czy Hops może go zaprowadzić z powrotem do lokalizacji? Gdy Hops odpowiedział tak, tak i tak, Gatri zaczął gromadzić zapasy na śledztwo na terytorium 47 mil od najbliższej siedziby hrabstwa, gdzie prawo Tennessee ledwo sięgało, a sprawy

rodzinne były uważane za święte i nietykalne. Trzy tygodnie minęły, zanim pogoda pozwoliła na podróż z powrotem do Caters Gap. W tym czasie Gatri badał rodzinę Berdów przez hrabskie rejestry gruntów i rozmawiał cicho z nielicznymi górskimi ludźmi, którzy przychodzili do miasta po zapasy. To czego się dowiedział sugerowało rodzinę, która wycofała się ze wszystkich kontaktów społecznych po śmierci matriarchy Abigail Bert w 1863 roku.

Ezekiel Moraybert 52letni był kiedyś znany jako brat Ezekiel. organizując niedzielne spotkania modlitewne i służąc jako nieformalny doradca w sporach. Po śmierci żony podczas porodu zamknął swój dom dla gości i zabronił swoim cztem córkom uczestniczenia w zgromadzeniach społecznych. Sąsiedzi opisywali to jako spowodowane żałobą, ale niezwykłe dla górskich rodzin, które ceniły prywatność ponad wszystko inne.

Nikt nie widział żadnej z córek Berda w mieście od ponad dekady. Nikt nie uznał tego za wystarczająco dziwne, by zbadać. Górski kodeks dyktował, że to co dzieje się na posiadłości mężczyzny jest jego własną sprawą, a ingerencja była uważana za gorszą niż jakikolwiek grzech, który mógłby być ukryty.

14 lutego 1877 roku marszałek Gathri i Geodeta Hops przybyli do gospodarstwa Berdów pod czystym zimowym niebem, które sprawiało, że izolacja była jeszcze bardziej widoczna. Oficjalne oświadczenie śledcze Gatriego zachowane w archiwach stanowych Tennessee jako akta sprawy nr 1878 CR047 opisuje zbliżanie się do posiadłości z ostrą świadomością, że cokolwiek wydarzy się w tej dolinie może zniknąć w górskiej ciszy, jeśli nie zostanie odpowiednio udokumentowane.

Trzy siostry Bert powitały ich przy drzwiach z tym samym niepokojącym spokojem, którego Hops był świadkiem trzy tygodnie wcześniej. Mercy zaprosiła ich do środka, zaoferowała kawę i zapytała bez wstępu, czy przybyli w sprawie jej ojca. Gdy Gatwi to potwierdził, powiedziała po prostu: “Pokażemy wam”.

Czekałyśmy na kogoś z autorytetem, żeby zobaczył. Jej użycie słowa autorytet [muzyka] uderzyło Gatriego jako celowe, jakby rozumiała różnicę między prawem federalnym a górskim zwyczajem. Poprowadziła ich do rogu kuchni, gdzie tkany dywan przykrywał klapę, którą Hops zauważył podczas swojej pierwszej wizyty. Temperance odciągnęła dywan, odsłaniając drewniane drzwi zabezpieczone ciężką żelazną zasuwą.

Zasuwa nie pokazywała rdzy pomimo wilgoci w kabinie, sugerując częste użycie. Gdy Mercy odsunęła zasuwę, dźwięk brzęczących łańcuchów dobiegł natychmiast z dołu, a po nim głos mężczyzny chrypiący: “Dzięki Bogu, dzięki Bogu”. Federalni ludzie, słyszałem jak rozmawiacie. Moje córki oszalały. Trzymały mnie jako więźnia. Musicie je aresztować.

Gatri szedł po drabinie w ciemność, którą jego latarnia ledwo przenikała. Oświadczenie, które złożył ctery dni później zawiera 23 strony skrupulatnej dokumentacji, ale pierwszy akapit oddaje horror w klinicznym języku, który jakoś sprawia, że jest gorzej. Podmiot odkryty, przykuty żelazną obrożą na szyi i kajdanami na kostkach do wapiennej ściany piwnicy korzeniowej, mierzącej około 8 stóp na 12 stóp.

Podmiot w stanie skrajnego niedożywienia i złej higieny. Żyjący we własnych odchodach. Temperatura piwnicy szacowana na 38 stopni. Dowody sugerują przedłużone uwięzienie. Mężczyzna przykuty do ściany to był Ezekiel Moraj Bert. Choć Gatli napisał, że początkowo wątpił w te identyfikacje, ponieważ postać przed nim wyglądała bliżej 70 niż 52 lat.

Włosy i broda Berda urosły dziko, zmatowiałe brudem. Jego ubrania były łachmanami. Łańcuch zabezpieczający go pozwalał może na cztery stopy ruchu od ściany, wystarczająco by dosięgnąć wiadra na odchody i drewnianej miski zawierającej to, co wyglądało na resztki warzyw i czerstwy kukurydziany chleb. Gatri udokumentował, że żelazna obroża była zabezpieczona kłótką, do której siostry trzymały klucz na skórzanym sznurze wiszącym w kuchni powyżej.

Kajdany na kostkach były przymocowane bezpośrednio do wapienia żelaznymi kolcami wbitymi głęboko w skałę. Gdyri zapytał jak długo Bert był uwięziony, głos z góry nad klapą odpowiedział, zanim Bert mógł się odezwać. Mercy stwierdziła płasko: “14 miesięcy, dwa tygodnie i trzy dni. Liczyłyśmy starannie. Bert zaczął krzyczeć, że jego córki są szalone, że izolacja złamała ich umysły, że był pobożnym ojcem, który nie zrobił nic, by zasłużyć na takie traktowanie.

Cytował Pisma Święte, gdy mówił, przytaczając fragmenty o dzieciach szanujących ojców i patriarchalnym autorytecie pod boskim prawem. Gatri zauważył w swoim oświadczeniu, że zdolność Berda do recytowania długich fragmentów biblijnych sugerowała, że jego umysł pozostał ostry pomimo jego fizycznego pogorszenia.

Marszałek spiął się z powrotem, by przesłuchać siostry, zostawiając Hopsa do udokumentowania piwnicy szczegółowymi szkicami, które później zostały wprowadzone jako dowód. Mercy, Temperance i Clarity usiadły przy swoim kuchennym stole. i odpowiadały na każde pytanie z niepokojącą precyzją. Gdyffri zapytał, dlaczego uwięziły swojego ojca, Mercy powiedziała: “Za to, co zrobił Prudens, za to, co zrobił nam wszystkim”.

Gdy naciskano, by wyjaśniła, dodała: “Nasza matka zmarła rodząc Clarity w listopadzie 1863 roku.” Po tym tata powiedział, że musimy być jego żonami we wszystkich aspektach. powiedział, że izolacja oznaczała inne zasady, że górskie prawo nie było miejskim prawem, że Abraham miał żony, podobnie jak.

Swobodny sposób, w jakim Mercy przekazała te informacje wywołał mdłości u Gafriego. Jego oświadczenie zauważa, że wszystkie trzy siostry wykazywały fizyczne anomalie, które rozpoznał ze swoich lat w odizolowanych górskich społecznościach jako potencjalne markery krzyżowania wsobnego. Mercy była częściowo głucha na lewe ucho.

stan, który przypisała nieleczonej dziecięcej infekcji, ale który wykazywał cechy zgodne z dziedzicznymi defektami. Końska stopa Temperance była na tyle poważna, że utrudniała chodzenie. Clarity, najmłodsza, wydawała się krucha i zadyszana od minimalnego wysiłku. Gdyri zapytał wprost, czy ich ojciec zmuszał się na nich, wszystkie trzy skinęły głową.

Gdy zapytał, czy to skutkowało ciążami, Mercy powiedziała: “Prudens urodziła dwa martwe Bliźnięta w 1868 roku miała kolejne dziecko w 1870 roku, które żyło trzy dni. Zmarła w listopadzie 1875 roku z powodu komplikacji czwartej ciąży. Nasza siostra jest pochowana za stodołą”. Notatki marszałka odnotowują, że zapytał, gdzie pochowane są inne dzieci.

Temperance wskazała to samo miejsce. Gatri dodał do swojej dokumentacji: “Siostry donoszą, że ojciec odmówił pomocy medycznej podczas ostatniego porodu Prudens, co skutkowało jej śmiercią w wieku 27 lat.” Z piwnicy poniżej Ezekiel Bert krzyczał usprawiedliwienia, które Gatri mógł wyraźnie słyszeć przez otwartą klapę.

Utrzymywałem czystość mojej krwi. Zachowuję linę. Abraham miał Sarę i Hagar. Jakub miał Rachelę i Leę. Patriarchowie wiedzieli, że izolacja wymagała innego przymierza. Mercy spojrzała na Gatriego i powiedziała: “Mówi wersję tego od 14 lat. Naprawdę wierzy, że Bóg dał mu pozwolenie. Gdy marszałek zapytał, co skłoniło je do uwięzienia ojca zamiast zabicia go od razu, Clarity przemówiła po raz pierwszy.

Jej głos był miękki, ale stabilny. Chciałyśmy, żeby zrozumiał, co to znaczy być posiadanym, być własnością, mieć kogoś innego kontrolującego. Czy jesz, czy głodujesz, czy żyjesz w brudzie, czy w czystości, czy cierpisz, czy znajdujesz ulgę. Chciałyśmy, żeby był świadomy i świadomy każdego dnia.

Temperans dodała: Nigdy go nie uderzyłyśmy. Nigdy nie dotknęłyśmy go źle. Po prostu trzymałyśmy go tak jak on trzymał nas. Gatri rozpoczął systematyczne przeszukiwanie gospodarstwa, podczas gdy Hops pozostał z siostrami. W sypialni Ezekiela Berda marszałek odkluł oprawiony w skórę dziennik, który miał stać się dowodem oskarżenia Si. Dziennik zawierał 89 stron wpisów datowanych od listopada 1863 roku do października 1876 roku, napisanych starannym pismem, które demonstrowało wykształcenie niezwykłe dla odizolowanych górskich farmerów.

Każdy wpis dokumentował, która córka pełniła to, co Bert nazywał obowiązkami żony w tym dniu, wraz z fragmentami Pisma Świętego, które twierdził, że usprawiedliwiają te czyny. Przykładowe wpisy zachowane w aktach sądowych zawierają cytaty z Księgi Rodzaju 19 dotyczące córek Lota. odniesienia do patriarchalnych zwyczajów małżeńskich i teologiczne argumenty dotyczące zachowania linii krwi.

Skrupulatna dokumentacja dziennika miała udowodnić, że Bert rozumiał dokładnie co robi i skonstruował rozbudowany system usprawiedliwień zamiast działać z ignorancji lub defektu umysłowego. Ale najbardziej obciążający dowód leżał ukryty w rodzinnej Biblii, masywnym wydaniu króla Jakuba, które leżało na stole w salonie, jakby wystawione na pokaz.

Kiedy Gatri go otworzył, odkrył, że wewnętrzne strony zostały wydrążone tworząc kryjówkę. W środku leżał kolejny dziennik, ten napisany mniejszym, bardziej desperackim pismem. Pierwsza strona nosiła imię Prudence Bert i datę. 15 listopada 1863. Pierwszy wpis brzmiał: “Mama umarła dzisiaj rodząc Clarity. Tata mówi, że teraz jesteśmy sami. Mówi, że muszę zająć miejsce mamy we wszystkich sprawach.

Mam 11 lat. Nie rozumiem, co ma na myśli.” Ręce Gafriego drżały, gdy przewracał strony, zdając sobie sprawę, że trzyma świadectwo zza grobu. Prudenbert udokumentowała wszystko. Dziennik Prudensbert zawierał 127 stron starannej dokumentacji obejmującej 12 lat systematycznego znęcania się. Marshall Gatri siedział przy stole rodziny Berdów, czytając wpisy na głos, aby ustalić ich wartość dowodową, podczas gdy trzy ocalałe siostry słuchały bezwidocznych emocji.

Wczesne wpisy pokazywały, jak zamieszanie dziecka przekształcało się w przerażone zrozumienie. Grudzień 1863. Tata przyszedł do mojego pokoju zeszłej nocy. Powiedział, że mama kiedyś z nim sypiała, a teraz ja muszę. Powiedział, że to właśnie Biblia ma na myśli, mówiąc o córkach posłusznych ojcom. To bardzo bolało.

Płakałam, ale powiedział, że muszę być cicho, bo obudzę siostry. Styczeń 1864. Tata mówi, że nie możemy już chodzić do kościoła, bo ludzie z miasta nie zrozumieliby górskich zwyczajów. mówi, że jesteśmy jak patriarchowie na pustyni. Ta izolacja oznacza, że przestrzegamy starszych praw niż prawa miejskie. Progresja udokumentowana w piśmie Prudens pokazywała znęcanie się, które rozpoczęło się natychmiast po śmierci ich matki i nasiliło się, gdy każda siostra osiągnęła wiek dojrzewania.

Do marca 1864 Pruden dokumentowała systematyczne teologiczne usprawiedliwienia swojego ojca. Zapisywała całe rozmowy, w których Ezekiel Bert wyjaśniał swoją interpretację Pisma Świętego, przytaczając związek Abrahama z Hagar, córki Lota, zachowujące linę swojego ojca, oraz liczne żony Jakuba jako biblijny precedens dla tego, co nazywał patriarchalnym przymierzem w izolowanych okolicznościach.

Prudens napisała: “Tata mówi, że Abraham był gotów poświęcić Izaaka, ponieważ ojciec jest właścicielem swoich dzieci zgodnie z prawem Bożym. Mówi, że należymy do niego tak samo, jak Sara należała do Abrahama. Sprawdziłam te historie w Biblii mamy. Nie sądzę, żeby tata czytał je poprawnie, ale mam tylko 12 lat, a on mówi, że dzieci nie mogą kwestionować ojców.

Akta sądowe pokazują, że doktor Horus Aprentis, lekarz powiatowy, który później zbadał dziennik, zeznał, że umiejętność czytania i pisania oraz myślenie analityczne Prudence świadczyły o inteligencji, która czyniła jej dokumentację szczególnie wiarygodną. Nie tylko zapisywała wydarzenia, ale kwestionowała teologiczne ramy, których jej ojciec używał do ich usprawiedliwienia.

Środkowe lata dziennika kronikują rozszerzenie przez Ezekiela znęcania się na każdą siostrę, gdy dojrzewały. Czerwiec 1865. Tata zaczął odwiedzać pokój Mercy w zeszłym miesiącu, kiedy skończyła 14 lat. Słyszę jej płacz przez ścianę. Zapytała mnie, czy tata robi mi to samo. Powiedziałam jej, że tak. Trzymałyśmy się i płakałyśmy.

Tata nas usłyszał i pobił nas obie za plotkowanie o sprawach rodzinnych. Powiedział, że jeśli kiedykolwiek znowu o tym porozmawiamy, przykuje nas w piwnicy na warzywa. Sierpień 1867. Tata teraz odwiedza Temperans, która ma 13 lat. Teraz kuleje gorzej. Myślę, że od próby ucieczki przed nim. złapał ją, gdy próbowała ukryć się na strychu stodoły.

Nie wolno nam mówić o tym, co się dzieje, ale wszystkie wiemy, że wszystkie jesteśmy uwięzione. Wpisy ujawniły, że Ezekiel wymuszał milczenie między swoimi córkami, izolując każdą w jej cierpieniu, jednocześnie utrzymując pełną kontrolę poprzez groźby fizycznej kary i teologicznej zastraszania. Dokumentacja Prudence dotycząca własnych ciąż dostarczyła dowodów medycznych, które okazały się kluczowe dla oskarżenia.

Listopad 1867. Moje miesięczne krwawienia ustały. Mam 19 lat. Wierzę, że jestem w ciąży. Tata mówi, że to dowód, że Bóg aprobuje sposoby naszej rodziny, że dziecko będzie czyste i błogosławione. Jestem przerażona. Ciąża zakończyła się w marcu 1868 martwymi bliźniętami, które Prudence opisała szczegółowo, zbyt graficznie, by czytać na sali sądowej.

Późniejsze zeznanie doktora Aprentisa potwierdziło, [muzyka] że opisy Prudence odpowiadały komplikacjom zgodnym z schowem wsobnym, w tym poważnym deformacjom, które naszkicowała na marginesach dziennika. Druga ciąża w 1869 zaowocowała córkę urodzoną w lutym 1870, która żyła tylko trzy dni. Wpis Prudens o śmierci niemowlęcia brzmi: “Pochowałyśmy ją obok bliźniąt.

Tata powiedział, że jej śmierć udowodniła, że musimy spróbować ponownie, że Bóg testuje naszą wierność. Powiedziałam mu, że nie przeżyje kolejnej ciąży. Powiedział, że lęki kobiet nic nie znaczą wobec woli Bożej. Późniejsze wpisy w dzienniku pokazywały rosnącą świadomość Prudence, że dokumentacja może być jej jedyną bronią.

Styczeń 1873. Zaczęłam zapisywać daty i szczegóły na wypadek, gdyby ktoś kiedyś to znalazł. Tata prowadzi własne zapisy w dzienniku, który ukrywa w swoim pokoju. Jeśli kiedykolwiek będzie sprawiedliwość za to, co się tu dzieje, muszą być dowody. Górale nie wierzą słowom kobiet bez dowodów. >> Zaczęła notować konkretne daty znęcania się, korelując je z widocznymi obrażeniami i stanami emocjonalnymi swoich sióstr.

Kwiecień 1874. Clarity ma teraz 10 lat. Tata jeszcze jej nie dotknął, [muzyka] ale wiem, że wkrótce to zrobi. Wciąż ma trochę niewinności. Staram się ją chronić, ale wiem, że nie mogę. Październik 1875. Znowu jestem w ciąży. Moje ciało się poddaje. Mam 27 lat, ale czuję się na 60. Mercy mówi, że musimy coś zrobić po tym, jak odejdę.

Powiedziałam jej, gdzie ukrywam ten dziennik. Kazałam jej obiecać, że znajdzie sposób, by tata odpowiedział za to, co zrobił. Ostatnie wpisy Prudens datowane były na listopad 1875, dwa dni przed jej śmiercią z powodu powikłań ciążowych, których Ezekiel odmówił leczyć opieką medyczną, napisała: “Umieram, czuję to”.

Dziecko we mnie mnie zabija i cieszę się, bo to oznacza ucieczkę, ale moje siostry pozostaną uwięzione. Mercy jest silna, Temperance jest sprytna, Clarity jest młoda, ale odważniejsza niż wie. Powiedziałam im, gdzie ukryty jest ten dziennik. Powiedziałam im, że wszystko jest tu zapisane.

Każda data, każdy czyn, każde usprawiedliwienie, którego używał tata. Jeśli ktokolwiek to kiedyś przeczyta, nie, nie byłyśmy niegodziwe, tylko próbowałyśmy przetrwać. Opowiedzcie naszą historię, żeby żadna dziewczyna nie cierpiała samotnie. Ostatnia linia była ledwo czytelna, jakby napisana słabnącą siłą. Sprawdźcie, żeby zapłacił za to, co nam zrobił.

Oświadczenie Marshala Gatriego odnotowuje, że po przeczytaniu tych wpisów natychmiast poprosił doktora Aprentisa o podróż z siedziby powiatu, aby przeprowadzić badania lekarskie wszystkich trzech ocalałych sióstr. Raport lekarza ukończony w ciągu dwóch dni w lutym 1877 i zachowany jako dowód oskarżenia D, wykazał fizyczne dowody zgodne z osią czasu Prudence.

Mercy wykazywała blizny zgodne z trałą seksualną, rozpoczynającą się w okresie dojrzewania. Częściowo zagojone złamania lewej ręki z pobicia, które Prudens udokumentowała w 1866, oraz utratę słuchu w lewym uchu, która według badania lekarskiego wynikała z powtarzających się urazów głowy, a niezwykłej infekcji. Końska stopa Temperance wykazywała dowody złamania i słabego zagojenia.

pasujące do wpisu Prudens z 1867 o tym, jak Ezekiel złapał ją próbującą uciec. Clarity, choć najmłodsza, wykazywała oznaki niedożywienia i szmer serca, który doktor Apprentis odnotował w swoim raporcie jako zgodny z wadami dziedzicznymi obserwowanymi w izolowanych populacjach praktykujących rozmnażanie krewniacze.

Badanie lekarza udokumentowało również dowody, że wszystkie trzy siostry były w pewnym momencie w ciąży, chociaż ciąże Mercy i Temperance zakończyły się wczesnymi poronieniami, o których nigdy nie wspominał. Doktor Aprentis napisał w swojej opinii medycznej: “Te kobiety noszą fizyczne dowody długotrwałego wykorzystywania seksualnego rozpoczynającego się we wczesnym okresie dojrzewania.

Warunki dziedziczne obecne u wszystkich trzech sióstr sugerują genetyczny wpływ chowu wsobnego. Ich stan psychiczny pokazuje traumę, ale nie obłęd. Wykazują wyraźną pamięć, logiczny przebieg myśli i odpowiednią reakcję emocjonalną na ekstremalne okoliczności. są ofiarami, które przetrwały dzięki niezwykłej odporności, a nie sprawcami, którzy działali z powodu defektu psychicznego.

To zeznanie medyczne okazało się niezbędne, gdy sprawa trafiła na rozprawę, ustalając, że siostry działały z racjonalnej reakcji na nieznośne okoliczności, a nie z powodu zaburzenia lub złośliwości. Śledztwo Gatriego rozszerzyło się o zlokalizowanie świadków, którzy mogliby potwierdzić oś czasu dziennika. znalazł Bethanny Croket, położną, która uczestniczyła w nieudanych ciążach Prudence w 1868 i 1870.

Teraz 50letnia Kroket początkowo odmówiła rozmowy z Marshallem, powołując się na kodeks górski dotyczący prywatności rodziny. Dopiero gdy przeczytał jej wybrane fragmenty z dziennika Prudence, załamała się i wyznała co widziała i postanowiła zignorować. Zeznanie Bethany Croket udokumentowane w przysięgłym oświadczeniu złożonym w marcu 1877 i zachowanym w aktach rozprawy ujawniło zbiorową porażkę społeczności w działaniu wobec widocznych dowodów znęcania się.

Położna opisała uczestnictwo w porodzie Prudence w marcu 1868, gdy młoda kobieta miała zaledwie 19 lat i już nosiła bliźnięta poczęte przez znęcanie się ojca. Kroket zeznała. Wiedziałam, że coś jest strasznie nie tak w momencie, gdy weszłam do tego domu. Prudence była bliska śmierci z powodu powikłań. Inne dziewczyny, Mercy i Temperance, były zbyt ciche, zbyt przestraszone.

Poruszały się jak bite psy. Kiedy zbadałam Prudens, zobaczyłam siniaki na jej ciele, które nie miały nic wspólnego z porodem. Blizięta urodziły się martwe, oba wykazujące deformacje, które rozpoznałam z innych przypadków rozmnażania krewnych. Położna przyznała, że Ezekiel Bert zapłacił jej podwójną normalną opłatę i powiedział wprost: “Zapomnisz, co tu widziałaś, albo nigdy więcej nie będziesz pracować w tych górach”.

Kroket wzięła pieniądze i zachowała milczenie. Decyzja, która będzie ją prześladować do końca życia. Położna wróciła w lutym 1870 na drugi poród Prudens, który zaowocował córką, która przeżyła trzy dni, zanim zmarła z powodu tego, co Kroked rozpoznała jako wrodzone wady serca związane z chowem wsobnym. Opisała niemowle w swoim zeznaniu z kliniczną precyzją, która pogorszyła grozę.

Dziewczynka miała źle uformowaną zastawkę serca, oczy osadzone zbyt szeroko, palce, które się nie prostowały. Wiedziałam, co to spowodowało. Widziałam to wcześniej w izolowanych górskich rodzinach, gdzie kuzyni żenili się z kuzynkami przez pokolenia. Ale to było inne. To był ojciec i córka. Obserwowałam, jak to dziecko walczy o oddech przez trzy dni, podczas gdy Ezekiel Bert modlił się nad nią, nazywając jej śmierć testowaniem jego wiary przez Boga.

Kiedy Pruden zbłagała Kroket, by pomogła im uciec, by komuś powiedziała, co się dzieje, położna odmówiła. Zeznała. Powiedziałam sobie, że nie moja sprawa wtrącać się w sprawy rodzinne. Kodeks górski mówił, że nie rozbija się rodzin, nawet gdy coś jest nie tak. Znowu wzięłam jego pieniądze. Zostawiłam te dziewczyny, by cierpiały.

Odpowiem przed Bogiem za to tchórzostwo. Dzięki zeznaniu Kroket ustalającemu wzorzec wiedzy społeczności i celowego milczenia, Marshall Gatri skupił swoje śledztwo na zrozumieniu dokładnie, jak siostry odwróciły sytuację przeciwko swojemu oprawcy. Mercy Bert przedstawiła szczegółową relację, którą Gatri przepisał podczas ponad sześciu godzin przesłuchania pod koniec lutego 1877.

Wyjaśniła, że po śmierci Prudens w listopadzie 1875 trzy ocalałe siostry odbyły naradę w Stodole, gdzie ich ojciec nie mógł ich usłyszeć. Temperance opisała sesję planowania we własnym zeznaniu. Wiedziałyśmy, że Clarity będzie następna. Miała 12 lat, a tata zaczął ją obserwować w sposób, w jaki obserwował każdą z nas, zanim zaczął.

Nie mogłyśmy pozwolić, by śmierć Prudens była bez znaczenia. Udokumentowała wszystko, żeby były dowody. Zdecydowałyśmy, że tata musi zrozumieć, co to znaczy być własnością. być posiadanym, nie mieć kontroli nad własnym ciałem czy życiem. Siostry spędziły prawie rok przygotowując swoją zemstę z wykalkulowaną precyzją, która demonstrowała jasne umysły i celowy zamiar.

Mersy wyjaśniła, że musiały poczekać, aż będą pewne swojej metody i czasu. Nie mogły zabić ojca od razu, ponieważ przyniosłoby to natychmiastowe konsekwencje prawne bez możliwości ujawnienia jego zbrodni. Potrzebowały go żywego, by stanął przed wymiarem sprawiedliwości, ale potrzebowały też, by doświadczył bezradności, którą na nie nałożył.

Październik 1876 oznaczał rocznicę ostatniej ciąży Prudence, tej, która ją zabiła. Siostry wybrały tą datę celowo. Temperance studiowała ogród ziołowy ich matki, identyfikując rośliny, o których Abigailbert ich uczyła przed śmiercią. Naparstnica rosła dziko przy potoku. Roślina, przed którą ich matka ich ostrzegała, że może leczyć w małych dawkach lub szkodzić w większych.

Temperans zeznała. Obliczyłam dawkę starannie. Wystarczająco by tata stracił przytomność, ale nie na tyle, by go zabić. Chciałyśmy, żeby był świadomy tego, co się dzieje. Śmierć byłaby miłosierdziem, na które nie zasługiwał. Wieczorem 28 października 1876 siostry przygotowały posiłek ojca. Jak zwykle Mercy dodała herbatę z naparstnicy do jego kawy, maskując gorzki smak miodem z ich uli.

Ezekiel Bert spożył posiłek, czytając na głos Pismo Święte, jak miał w zwyczaju, wykładając córkom o posłuszeństwie i patriarchalnej władzy. W ciągu 20 minut zaczął wykazywać oznaki działania narkotyku. Zawroty głowy, zamieszanie, niewyraźna mowa. Clarity zeznała o obserwowaniu, jak jej ojciec zdaje sobie sprawę, że coś jest nie tak.

Spojrzał na nas i powiedział: “Co zrobiłyście?” Mercy powiedziała mu: “To, czego nas nauczyłeś, byłyśmy posłuszne.” Próbował wstać, ale upadł. Złapałyśmy go, zanim uderzył o podłogę. Nie z miłości, ale dlatego, że potrzebowałyśmy go przytomnego na to, co miało nastąpić. Siostry przeciągnęły półprzytomnego ojca przez podłogę kuchni do klapy piwnicy na warzywa.

Razem trzy kobiety ważyły może 136 kg. Ezekiel Bert ważył blisko 91 kg. Zajęło im prawie godzinę manewrowanie jego ciałem w dół po drabinie do piwnicy. Łańcuchy, których użyły do jego zabezpieczenia, były tymi samymi łańcuchami, którymi Ezekiel groził im przez całe życie. Trzymał je wiszące w stodole, czasami przynosząc je do domu, by zademonstrować, co się stanie, jeśli kiedykolwiek nie posłuchają lub spróbują uciec.

Mercy opisała, jak zaplanowały system unieruchomienia. Wiedziałyśmy dokładnie ile ruchu mu pozwolić. 20 od ściany. Wystarczająco by dosięgnąć wiadra na odchody i miski z jedzeniem. Wystarczająco by się położyć lub stanąć, ale nie wystarczająco by dosięgnąć drabiny lub próbować ucieczki. Użyłyśmy żelaznej obroży na szyję, którą grodził nam przez lata.

Wbiłyśmy łańcuchy na kostki w wapień jego własnymi narzędziami kowalskimi. Kiedy Ezekiel odzyskał pełną przytomność godziny później i zaczął krzyczeć, siostry siedziały przy kuchennym stole bezpośrednio nad piwnicą, jedząc resztę posiłku, który odużył. Temperens zeznała, że omówiły co powiedzieć, gdy się obudzi.

Zdecydowały się na milczenie. Chciałyśmy, żeby poczuł to, co my czułyśmy. Terror z uświadomienia sobie, że nikt nie przyjdzie z pomocą. To błaganie nic nie zmieniło. Osoba, która kontrolowała twoje życie, nie czuła litości. Przez 14 miesięcy, dwa tygodnie i trzy dni [muzyka] siostry Birt utrzymywały uwięzienie swojego ojca z metodyczną starannością, która dowodzą, że ich działania wynikały z wyrachowanej sprawiedliwości, a nie impulsywnej wściekłości.

karmiły go raz dziennie, podając te same porcje, które on dawał im podczas okresów, które nazywał dyscyplinowaniem, gdy go rozczarowywały. Czerstwy chleb, resztki warzyw, woda. Mercy prowadziła pisemną dokumentację każdego karmienia, tworząc zapisy, które odzwierciedlały skrupulatny dziennik znęcania się jej ojca. zeznała.

Chciałyśmy mieć dowód, że celowo utrzymywałyśmy go przy życiu. To nie było morderstwo, to było uwięzienie. Upewniałyśmy się, że ma wystarczająco dużo, by przeżyć, ale nie na tyle, by czuł się komfortowo. Siostry opróżniały jego wiadro na odchody dwa razy w tygodniu, zmuszając go do życia w warunkach, które stawały się coraz bardziej obrzydliwe między sprzątaniami.

Nie zapewniały mu koców pomimo zimna w piwnicy, rozumując, że on nigdy nie okazywał troski o ich wygodę. Co najważniejsze, każdej nocy zmuszały go do słuchania, jak głośno modlą się za duszę Prudens, a ich głosy niosły się wyraźnie przez deski podłogi do ciemności poniżej. Psychologiczna tortura okazała się bardziej niszczycielska niż fizyczne pozbawienie.

Clarity zeznała, że reakcje jej ojca ewoluowały przez miesiące uwięzienia. Początkowo wpadał w furię, wykrzykując groźby i biblijne usprawiedliwienia. Wiosną 1877 roku zaczął się targować, obiecując, że pozwoli im odejść wolno, jeśli go uwolnią, przysięgając, że nigdy więcej ich nie tknie. Latem płakał, błagając o litość, twierdząc, że żałuje.

Ale siostry rozpoznały te taktyki jako warianty manipulacji, której używał przez całe ich życie. Mercy stwierdziła w swoim zeznaniu: “Tata był bardzo dobry w mówieniu wszystkiego, co utrzymywało go przy kontroli. Słyszałyśmy wcześniej każdą wersję jego obietnic. Wiedziałyśmy, że nic nie znaczą. Więc trzymałyśmy go w łańcuchach i liczyłyśmy dni, czekając, aż ktoś z zewnątrz w końcu zobaczy, co było ukryte w tej kotlinie przez 14 lat.

Proces Ezekiela Moraja Berda rozpoczął się 15 kwietnia 1878 roku w Sądzie Okręgowym Chrabstwa Reja przed sędzią Amosem Witfieldem, 61-letnim prawnikiem, który przewodniczył 39 latom najtrudniejszych spraw Tennessee. Sala sądowa w siedzibie hrabstwa była przepełniona ponad 200 widzami, z których wielu podróżowało całymi dniami z okolicznych chrabstw.

Po tym, jak gazety w całym stanie opublikowały szczegóły sprawy, relacja Noxville Daily Tribune nazwała ją najbardziej niepokojącą zbrodnią rodzinną historii Tennessee. Sprawa, która zmusza do zbadania, jak izolacja umożliwia zło, a milczenie staje się współwiną. Ezekiel Bert siedział na krześle oskarżonego w czystych ubraniach dostarczonych przez więzienie hrabstwa.

Jego wygląd dramatycznie się poprawił w porównaniu z wychudzonym stworzeniem, które Marshall Gatri znalazł w piwnicy 15 miesięcy wcześniej. Jego prawnik Marcus Thornton przyjął sprawę niechętnie po tym, jak trzech innych adwokatów odmówiło, rozumiejąc, że obrona Berda oznaczała uszczerbek na reputacji zawodowej, niezależnie od wyniku.

Oskarżenie prowadził prokurator okręgowy Samuel Brenan, który rozpoczął strategią, która stała się legendarna w historii prawnej Tennessee. Zamiast zaczynać od sensacyjnych zeznań o uwięzieniu w piwnicy, zaczął od głośnego czytania z dziennika Prudensbert. Sala sądowa ucichła, gdy Brenan przeczytał pierwszy wpis.

15 listopada 1863 roku mama umarła dzisiaj rodząc Clarity. Tata mówi: “Jesteśmy teraz sami”. Mówi: “Muszę zająć miejsce mamy we wszystkich sprawach. Mam 11 lat. Nie rozumiem, co ma na myśli.” Prokurator czytał chronologicznie, pozwalając głosowi Prudens budować sprawę. Wpis po wpisie, rok po roku, ciąża po ciąży.

Zapisy sądowe pokazują, że wiele kobiet na galerii płakało otwarcie. Kilku mężczyzn opuściło salę sądową, wyglądając na fizycznie chorych. Sędzia Witfield zachowywał surową postawę, ale był obserwowany jak ociera oczy. Gdy Brenan dotarł do ostatniego wpisu Prudens o umieraniu w samotności podczas dokumentowania dowodów, aby jej siostry mogły znaleźć sprawiedliwość.

Po dwóch godzinach czytania dziennika Brenan przedstawił własną księgę pism Ezekiela Berda jako dowód oskarżenia C. Kontrast między dwoma dziennikami zniszczył każdą strategię obrony. Tam gdzie Prudence pisała z desperacką nadzieją, że ktoś w końcu może zatroszczyć się o ich cierpienie. Ezekiel pisał z zimnym wyrachowaniem i teologiczną pewnością.

Przykładowe wpisy odczytane do protokołu sądowego obejmowały 14 czerwca 1864 roku Prudens nadal opiera się swoim obowiązkom. zastosowałem dyscyplinę, na którą pozwala Pismo Święte. Księga Rodzaju 22 przypomina nam, że Abraham był gotów poświęcić Izaaka, dowodząc, że dzieci są własnością ojca zgodnie z prawem Bożym. Moje córki należą do mnie z boskiego i naturalnego prawa.

Inny wpis z marca 1866 roku stwierdził: Mercy osiągnęła pełnoletność. Rozpocząłem jej edukację w obowiązkach żony. Okazuje więcej posłuszeństwa niż prudens początkowo. Izolacja od skorumpowanych wpływów miasta pozwala na właściwą władzę patriarchalną praktykowaną przez Abrahama, Jakuba i innych sprawiedliwych mężczyzn Pisma Świętego.

Skrupulatne datowanie w obu dziennikach pozwoliło prokuratorom na wzajemne odniesienia wpisów, dowodząc, że Ezekiel dokumentował te same czyny, które zapisała Prudens, ale przedstawiał je jako religijny obowiązek, a nie przestępstwo. Doktor Horas Prentis zeznawał przez 6 godzin w ciągu dwóch dni, przedstawiając dowody medyczne, które potwierdzały oba dzienniki.

Jego raporty z badań zilustrowane klinicznymi diagramami, które zostały zapieczętowane przed publicznym oglądaniem ze względu na ich graficzną naturę, dokumentowały fizyczny dowód długotrwałego wykorzystywania seksualnego rozpoczynającego się, gdy każda siostra osiągnęła wczesną adolescencję. Zeznanie lekarza o dziedzicznych markierach zgodnych z chowem wsobnym dostarczyło naukowego potwierdzenia dla dokumentacji Prudence dotyczącej ciąż wynikających ze znęcania się jej ojca.

Gdy adwokat obrony Tornton próbował zakwestionować wiarygodność medycznej oceny historycznego wykorzystywania, doktor Prentis odpowiedział z niszczycielską precyzją: “Proszę pana, praktykuję medycynę od 25 lat na wiejskich terenach Tennessee. Wiem jak wygląda ubóstwo, jak wyglądają wypadki, jak wyglądają naturalne dziedziczne schorzenia.

To, co udokumentowałem w moim badaniu sióstr Bert, było systematyczną traumą zgodną z ich zeznaniami i pisemnym zapisem Prudens. Dowody są niepodważalne. Zeznanie Marshalla Gatriego ustaliło harmonogram śledztwa i łańcuch dowodów. Jego 23 stronicowe oświadczenie odczytane do protokołu sądowego przez 4 godziny opisywało odkrycie Ezekiela w piwnicy, znalezienie obu dzienników.

słuchanie sióstr i zebranie dowodów fizycznych, w tym łańcuchów, kłótki i fotografii warunków piwnicy. Adwokat obrony Tornon próbował zdyskredytować śledztwo, argumentując, że Gatri był funkcjonariuszem federalnym ingerującym w stanowe sprawy rodzinne. Ale sędzia Witfield natychmiast zamknął ten argument. Obrońca zauważy, że kaziroctwo, gwałt i znęcanie się nad nieletnimi są przestępstwami zgodnie z prawem Tennessee, niezależnie od tego, czy mają miejsce w odizolowanych górskich kotlinach, czy na schodach sądu.

Federalne uprawnienia Marshalla Gatriego są nieistotne dla ważności dowodów, które zebrał. Proszę przejść do następnego pytania lub usiąść. Nagana zasygnalizowała, że sędzia nie pozwoli na relatywizm kulturowy jako usprawiedliwienie udokumentowanego zła. Najbardziej strategiczną decyzją oskarżenia było przedstawienie łańcuchów jako dowodu rzeczowego.

Zapisy sądowe pokazują, że 19 kwietnia czwartego dnia procesu woźni wnieśli żelazną obrożę, kajdany na kostki i łańcuchy do sali sądowej i umieścili je na stole przed ławą przysięgłych. Dźwięk żelaza uderzającego o drewno odbił się echem w sali. Brenan poprosił ławę przysięgłych o zbadanie dowodów, zwracając uwagę na ślady zużycia na łańcuchach z 14 miesięcy użytkowania.

rdze z wilgoci w piwnicy i mechanizm kłótki, który trzymał Ezekiela zabezpieczonego. Prokurator następnie wezwał samego Ezekiela Birda na świadka. Ryzykowny manewr, który demonstrował pewność Brenana co do siły dowodów dokumentalnych. Pod przysięgą Ezekiel został zapytany, czy rozpoznaje łańcuchy.

Potwierdził, że były jego trzymane w stodole do zabezpieczania zwierząt gospodarskich i sprzętu. Gdy zapytano, czy to były łańcuchy użyte do uwięzienia go w jego piwnicy, potwierdził to również. Następnie Brenan zadał pytanie, które przypieczętowało wyrok skazujący. Panie Bert, czy kiedykolwiek groził pan swoim córkom tymi łańcuchami, zanim one użyły ich przeciwko Panu? Ezekiel Bert popełnił fatalny błąd szczerości.

być może wierzył, że przyznanie się do gróźb wydawało się mniej szkodliwe niż inne oskarżenia przeciwko niemu. Być może naprawdę nie widział nic złego w zastraszaniu swoich córek do posłuszeństwa. Odpowiedział: “Ojciec ma prawo dyscyplinować swoje dzieci. Pokazałem im łańcuchy, aby nauczyć je konsekwencji nieposłuszeństwa.

Księga Przysłów mówi: “Oszczędzaj rógi, zepsuj dziecko. Uczyłem je pobożnego szacunku dla władzy ojcowskiej”. Brenan pozwolił tej odpowiedzi zapaść nad salą sądową, zanim zadał pytanie uzupełniające: “Więc kiedy pana córki przykuły pana w tej piwnicy, uczyły pana tej samej lekcji, której pan je uczył, o konsekwencjach i władzy.

Sprzeciw obrony był natychmiastowy, ale odrzucony. Szkoda była wyrządzona. Ława przysięgłych usłyszała, jak Ezekiel przyznał, że same narzędzia jego uwięzienia były narzędziami, których używał do terroryzowania swoich córek lata. Ofiary po prostu obróciły broń oprawcy przeciwko niemu. Strategia obrony całkowicie się załamała, gdy Torton wezwał Ezekiela, aby przedstawił własną relację wydarzeń.

Adwokat prawdopodobnie miał nadzieję, że jego klient przedstawi się jako niezrozumiany patriarcha, którego działania wynikały z religijnego przekonania i izolacji, a nie z przestępczego zamiaru. Zamiast tego zeznanie Ezekiela wykazało całkowity brak skruchy i niezachwianą wiarę w swoją prawość. Gdy poproszono go o wyjaśnienie swojego związku z córkami po śmierci żony, Ezekiel stwierdził: “Biblia jest jasna, że gospodarstwo domowe mężczyzny należy do niego.

Po śmierci Abigail moje córki stały się moją odpowiedzialnością we wszystkich aspektach. Uczyłem je posłuszeństwa, dyscypliny i właściwej roli kobiet pod władzą patriarchalną praktykowaną przez Abrahama, Izaaka i Jakuba. Gdy został zapytany konkretnie o stosunki seksualne z córkami, odpowiedział: “Były moje, abym robił z nimi, co uważałem za stosowne.

Izolacja od skorumpowanych miast oznaczała, że żyliśmy według starszych, czystszych praw. Zachowałem naszą linię krwi, jak czynili patriarchowie. Sędzia Witfield przerwał w tym momencie, pytając bezpośrednio: “Panie Bert, czy twierdzi pan boską sankcję dla gwałcenia swoich córek od czasu, gdy były dziećmi?” Odpowiedź oskarżonego weszła do protokołu sądowego dosłownie.

To nie był gwałt, wysoki sądzie. To było przymierze patriarchalne. Należały do mnie zgodnie z prawem Bożym i prawem naturalnym. Wszystko co robiłem miało na celu zachowanie czystości i utrzymanie właściwego porządku rodzinnego. Twarz sędziego opisana w relacjach prasowych jako pokazująca ledwo kontrolowaną furię wyraźnie pociemniała.

Pozwolił na kontynuowanie zeznania tylko na tyle długo, aby Ezekiel całkowicie się potępił. Gdy zapytano o śmierć Prudens, Bert nie okazał żadnych emocji. Słabi nie mogą przetrwać porodu. To jest sposób natury. Jej śmierć była wolą Bożą, a nie moją odpowiedzialnością. Gdy zapytano, czy czuję skruchę za swoje czyny, stwierdził bez emocji: “Nie żałuję niczego, poza tym, że moje córki mnie zdradziły i władza federalna ingerowała w sprawy rodzinne poza swoją jurysdykcją. M.